Obchody Dnia Patrona w Zespole Szkół w Tłuszczu, na pierwszym planie Ewa Stolarczuk
CZAS MIŁOŚCI I CZAS ŚMIERCI
Początek roku dla społeczności Zespołu Szkół w Tłuszczu jest miesiącem szczególnym, obchodzimy bowiem dwie ważne rocznice: 22 stycznia urodziny Krzysztofa Kamila Baczyńskiego (w tym roku 91. rocznica) a 15 stycznia wspomnienie uroczystości nadania szkole imienia. Ferie zimowe, które tym razem przypadły w drugiej połowie stycznia, trochę zburzyły tradycyjne przygotowania i zmuszeni byliśmy nasze świętowanie przenieść na kolejny miesiąc. Spotkanie z życiem i poezją patrona szkoły odbyło się 14 lutego – w dzień zakochanych, ale też data nie jest przypadkowa, bowiem historia miłości Krzysztofa Baczyńskiego i jego żony Barbary należy do najpiękniejszych i najtragiczniejszych.
„Panowie miłościwi, czy wola wasza usłyszeć piękną opowieść o miłości i śmierci? To rzecz o Tristanie i Izoldzie królowej. Słuchajcie, w jaki sposób w wielkiej radości, w wielkiej żałobie miłowali się, później zasię pomarli w tym samym dniu, on przez nią, ona przez niego…” – te słowa rozpoczynające „Dzieje Tristana i Izoldy” mogłyby być także zapowiedzią historii Krzysztofa i Barbary, historii miłości, która w strasznym czasie wojny była siłą ocalającą. Program słowno – muzyczny „Żołnierz, poeta, czasu kurz…” pod kierunkiem pani Ewy Żmudzkiej przygotowała młodzież z koła „Polska Walcząca – historia, literatura, sztuka” z klas 3o: recytacja – Ewa Stolarczuk, Natalia Zaleska, Paulina Lendlewicz, Paulina Burakowska, Patrycja Michalik, Magdalena Jachimowicz, Marta Krzywiecka, śpiew – Łukasz Kędzierski, akompaniament – Rafał Skonieczny, 3tuf: śpiew – Karolina Tarach i 1o: narracja – Monika Piotrowska, Iwona Markuszewska, recytacja – Agnieszka Jakubik. Trzeba podkreślić, że większość występujących to tegoroczni maturzyści, którzy pomimo presji zbliżających się egzaminów nie zrezygnowali z udziału w Dniu Patrona – w uroczystości, którą przygotowywali corocznie od momentu, gdy wstąpili w mury naszej szkoły.
W zaimprowizowanym na pokój Baczyńskich szkolnym kąciku patrona popłynęły słowa miłości do kobiety i ojczyzny, wiary w Boga, przekonania, że życie człowieka nawet w czasie wojennego zezwierzęcenia ma sens… Przywołane piękne strofy poezji pokazały, jak wielki talent straciła poezja polska czwartego dnia powstania warszawskiego.
Wojna odebrała poecie życie, ale, paradoksalnie, ocaliła jego młodość – zawsze będzie tylko kilka lat starszym kolegą naszych uczniów. Może dlatego właśnie z taką uwagą słuchają o jego życiowych wyborach, ideałach, wartościach, może dlatego właśnie jest im taki bliski…
Komentarze do artykułów: